Panie i Panowie proszę zapiąć pasy, oto zbliża się „ostateczny termin wdrożenia projektu informatyzacji opieki zdrowotnej“. Szef CSIOZ (kolejna trudna nazwa) zapowiada, że serial pod tytułem: „Informatyzacja polskiej służby zdrowia“ ostatecznie zakończy się w roku 2014.

Zapowiedź ta brzmi jak echo, które od kilku lat wędruje po polskich mediach. Swego czasu mówiono nam, że rozwiązanie tej sprawy przyleci do nas na skrzydłach myśliwców F-16. Każdy pacjent miał otrzymać plastikową kartę, a szuflady pełne papierów miały odrodzić się na twrdych dyskach komputerów. Ówczesny minister zdrowia, Marek Balicki zablokował jednak ten offset’owy projekt – pewnie nie dostrzegając zalet wdrażania elektronicznych usług w ochronie zdrowia. Zapewne znajdą się złośliwi podsuwający alternatywne rozwiązanie.

Tak, czy owak, minęło kilka lat, myśliwce F-16 zdążyły zagrać w reklamie i coś znowu drgnęło. Decydentom zaświtała myśl, że polskie e-zdrowie ciągle czeka na wdrożenie, a na dodatek Unia Europejska przeznaczyła na ten cel spore środki. Zaczęło się tradycyjnie - od wywiadu w Gazecie Wyborczej, a teraz czeka nas – nomen omen – pilotaż e-recepty. Pilotaż poprzedzony będzie fazą prototypową, która rozpocznie się w trzecim kwartale tego roku, w jednym lub dwóch wybranych powiatach i w jednym większym mieście Wielkopolski. Oj będzie się działo!

We wspomnianym wywiadzie szef pilotażu stwierdza, że dodatkową korzyścią z wdrożenia usługi elektronicznej recepty będzie lepsze wykorzystanie środków publicznych. No i znów jest dziwnie. Jeśli oszczędności to dodatkowa korzyść, to jaka jest podstawowa…? Z treści wywiadu wynika, że to wygoda lekarza, który nie musi już umieć pisać i może skoncentrować się na leczeniu. A w tym, z kolei pomoże mu „komputerowy system doradczy w zakresie podejmowanych decyzji terapeutycznych“. No i mamy e-lekarza! Faktycznie - oszczędność dla środków publicznych to przy tym Pan Pikuś.